Wanneer een kind vastloopt, kijken we niet alleen naar wat het doet. We kijken naar het hele plaatje: wat je kind voelt en lichamelijk ervaart, wat er tussen jullie gebeurt, welke patronen zich herhalen en wat jij als ouder nodig hebt om weer stevig en dichtbij te kunnen blijven.
Wanneer zichtbaar wordt wat eerder moeilijk te zien was, kunnen puzzelstukjes op hun plaats vallen. Dat brengt vaak rust en helderheid. Niet omdat jullie nóg meer moeten doen, maar omdat er ruimte ontstaat voor wat er al is.